Οι χώροι διαβίωσης των μοναχών
Στον όροφο αναπτύσσονται κελιά και βασικοί χώροι καθημερινής διαβίωσης, με έμφαση στη λιτότητα, την ησυχία και τη λειτουργικότητα. Η διάταξη εξυπηρετεί την προσευχή, τη φιλοξενία και την οργάνωση του μετοχιού, δημιουργώντας έναν συνεκτικό μικρόκοσμο μοναστικού βίου.
Διαρρύθμιση και χρήσεις
Τα κελιά φιλοξενούσαν τόσο τους απλούς μοναχούς όσο και τον οικονόμο, ο οποίος διέθετε ανεξάρτητο χώρο λόγω του διοικητικού του ρόλου. Ένας κοινόχρηστος χώρος με τζάκι λειτουργούσε ως αρχονταρίκι και τράπεζα, αποτελώντας σημείο συνάντησης, φιλοξενίας και κοινών γευμάτων. Το μαγειρείο, εξοπλισμένο με νεροχύτη και φούρνο, κάλυπτε τις καθημερινές ανάγκες ετοιμασίας τροφής για την αδελφότητα.
Κάθετες και οριζόντιες συνδέσεις
Στο δάπεδο του μαγειρείου υπήρχε ανοιγόμενη καταπακτή (γκλαβανός) με ξύλινη σκάλα, που εξασφάλιζε άμεση σύνδεση με τον υποκείμενο χώρο για τη γρήγορη μεταφορά εφοδίων. Βόρεια αναπτυσσόταν υπερυψωμένος διάδρομος που οδηγούσε σε μεταγενέστερο πρόσκτισμα, προσαρτημένο στη βορειοδυτική εξωτερική τοιχοποιία, το οποίο χρησιμοποιούνταν ως αποχωρητήριο.
Ιστορική συνέχεια
Οι λειτουργίες κατοίκησης, αποθήκευσης και παραγωγής που τεκμηριώνονται ήδη από τον 16ο αιώνα βρίσκουν αντήχηση στη σημερινή ανάγνωση του συγκροτήματος. Παρά τις μεταγενέστερες οικοδομικές φάσεις, η συνύπαρξη χώρων διαβίωσης στον όροφο και βοηθητικών χρήσεων στο ισόγειο αναδεικνύει τον διαχρονικό χαρακτήρα του μετοχιού ως τόπου προσευχής, εργασίας και φιλοξενίας.
Πριν και Μετά
